Μη γνωστές Πραγματικές δηλώσεις σχετικά με το ορθοπεδικοσ

Μια κριτική του ορθοπεδικοσ


Η με την γυρνάει τον χρόνο προς τα πίσω, χαρίζοντας μια καλή ποιότητα ζωής, με την δυνατότητα και αθλητικών δραστηριοτήτων, όπως τένις, γκολφ, κολύμπι, ποδήλατο, τρέξιμο, χορό κλπ. Οι ασθενείς, που για κάποιο λόγο καθυστερούσαν να υποβληθούν σε χειρουργείο ή είχαν χειρουργηθεί στο άλλο με άλλη τεχνική, είναι συνήθως οι καλύτεροι διαφημιστές της .


Η Σκολίωση αποτελεί παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης (ΣΣ) με κύρια χαρακτηριστικά την πλάγια κλίση και τη στροφή των σπονδύλων. Συχνά το βασικό πρόβλημα που προκύπτει μπορεί να είναι μόνο το αισθητικό (εφόσον η ΣΣ δεν είναι ευθεία αλλά σαν S ή C) αλλά σε βαριές μορφές μπορεί να υπάρχουν επιπτώσεις στο καρδιοαναπνευστικό σύστημα ή και στο νωτιαίο μυελό.




Συνηθέστερη μορφή σκολίωσης είναι η η οποία μπορεί να είναι ιδιοπαθής (στο 80% των περιπτώσεων) άγνωστης αιτιολογίας συγγενής (που οφείλεται σε σκελετικές ανωμαλίες των σπονδύλων) άλλες σπανιότερες μορφές (νευρομυική κτλ) Η σκολίωση μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Η εφηβική ιδιοπαθής σκολίωση συμβαίνει μετά την ηλικία των 10 ετών και είναι ο πιο συχνός τύπος - ορθοπεδικοσ.


ορθοπεδικοσορθοπεδικοσ
Η ιδιοπαθής σκολίωση είναι κατά κανόνα ασυμπτωματική γι’αυτό συχνά διαφεύγει της προσοχής στα αρχικά στάδια. Η πρωτοπαθής σκολίωση είναι δύσκαμπτη, συνοδεύεται από στροφή των σπονδύλων και δεν διορθώνεται από τον ασθενή. Άλλη μορφή σκολίωσης είναι η η οποία μπορεί να είναι αντισταθμιστική (λόγω ανισοσκελίας οπότε η κλίση της ΣΣ αντισταθμίζει την κλίση της λεκάνης) ανταλγική (λόγω πόνου στη ΣΣ) άλλες σπανιότερες μορφές χαρακτηριστικό της δευτεροπαθούς σκολίωσης είναι ότι δεν υπάρχει στροφή των σπονδύλων οι καμπύλες είναι κινητές και όταν εξαλειφθεί η αιτία που την προκαλεί η ΣΣ αποκαθίσταται πλήρως.


Η καλύτερη στρατηγική για χρήση για ορθοπεδικοσ


Η κακή στάση στο διάβασμα ή οι βαριές σχολικές τσάντες δεν φαίνεται ότι παίζουν ρόλο. Πιθανόν να ευθύνονται κληρονομικοί, ορμονικοί, μηχανικοί και διατροφικοί παράγοντες. Όλα τα παιδιά πρέπει να εξετάζονται από ορθοπαιδικό κατά τη διάρκεια της σκελετικής ανάπτυξης. Τα σημεία της σκολίωσης είναι: ασυμμετρία ωμοπλατών ασυμμετρία λεκάνης δερματική πτυχή στην οσφυική χώρα (μέση) κατά τη δοκιμασία επίκυψης υπάρχει ύβος (προπέτεια) στην εικόνα φαίνεται η ασυμμετρία των ωμοπλατών, η δερματική πτυχή και ο ύβος κατά την επίκυψη.




Η θεραπεία διακρίνεται σε συντηρητική και χειρουργική. Συντηρητική αγωγή (σε γενικές γραμμές όταν η γωνία σκολίωσης είναι μικρότερη από 50ο ) Σε γωνίες

Τώρα έχει σχεδόν εξολοκλήρου αντικατασταθεί από τον κηδεμόνα τύπου Boston που αφήνει ελεύθερο το άνω τμήμα της ΣΣ Γενικά η χρήση κηδεμόνων δεν βελτιώνει τη σκολίωση αλλά μάλλον συγκρατεί την επιδείνωση και γίνεται μέχρι την σκελετική ωρίμανση. Χειρουργική αγωγή εφαρμόζεται σε γωνίες> 40-50ο και όταν υπάρχει ακόμη σκελετική ανάπτυξη ή όταν εξελίσσεται με ταχύ ρυθμό και ανάλογα με την ηλικία.


«Παγωμένος ώμος» είναι ένας όρος που περιγράφει μια παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται κατά κύριο λόγο από επώδυνη δυσκαμψία. Ο ασθενής παρατηρεί απώλεια του εύρους κίνησης σε περισσότερες από μια κατεύθυνση. Ο ιατρικός όρος για τον παγωμένο ώμο είναι η συμφυτική θυλακίτιδα, και περιγράφει μια φλεγμονώδη πάθηση που προσβάλλει ολόκληρο το πέταλο των στροφέων και τον υποκείμενο θύλακο της άρθρωσης οδηγώντας σε ρίκνωση των ιστών και προσκόλληση του θυλάκου σε παρακείμενους ιστούς (π.χ - ορθοπεδικοσ.


Γεγονότα για το ορθοπεδικοσ αποκαλύφθηκαν


Το αποτέλεσμα είναι να πονάει ο ασθενής και να μη μπορεί να εκτελέσει απλές ασκήσεις της καθημερινότητάς του. Εικόνα :Ο θύλακος του φυσιολογικού ώμου είναι χαλαρός, έτσι ώστε να επιτρέπεται στον ώμο να μπορεί να κινηθεί προς κάθε κατεύθυνση (αριστερά). Με την ανάπτυξη της συμφυτικής θυλακίτιδας ο ερεθισμός και η φλεγμονή οδηγεί σε ρίκνωση του θυλάκου.Η φυσιολογική κίνηση του ώμου ποικίλει σε μεγάλο βαθμό και ορισμένοι άνθρωποι παρουσιάζουν μεγαλύτερη χαλαρότητα των αρθρώσεών τους από άλλους εδώ εντός του φυσιολογικού εύρους κίνησης Εικόνα :Η φυσιολογική εμβιομηχανική του ώμου επιτρέπει ένα μεγάλο εύρος κίνησης σε όλες τις κατευθύνσεις (αριστερά).


ορθοπεδικοσορθοπεδικοσ
Στην πρωτοπαθή μορφή περιλαμβάνεται ο ιδιοπαθής «παγωμένος ώμος» (χωρίς γνωστή αιτία) ενώ οι δευτεροπαθείς μορφές περιλαμβάνουν τον σακχαρώδη διαβήτη, τον τραυματισμό και τις χειρουργικές επεμβάσεις. Παρά τις διαφορές, που θα περιγραφούν παρακάτω, όλες οι παραλλαγές του παγωμένου ώμου συνεπάγονται κάποιο βαθμό φλεγμονής της άρθρωσης (θυλακίτιδα) και αυτό οδηγεί σε ανάπτυξη ουλώδους ιστού, συμφύσεων, και τελικά, ρίκνωσης του θυλάκου.


ορθοπεδικοσορθοπεδικοσ
Τέλος, η προσβολή του ενός ώμου αυξάνει τον κίνδυνο προσβολής και του άλλου.Εικόνα :Στον φυσιολογικό ώμο (αριστερά) οι σύνδεσμοι και ο θύλακος είναι λεπτοί και λευκοί. Στον παγωμένο ώμο (δεξιά) ο αρθρικός θύλακος εμφανίζεται ερυθρός και οιδηματώδης λόγω της φλεγμονώδους αντίδρασης.Στην περίπτωση της ιδιοπαθούς συμφυτικής θυλακίτιδας έχουν περιγραφεί τρεις φάσεις.


«ο ώμος αρχίζει να παγώνει» (Σταθεροποίηση) Μείωση του πόνου συνοδευόμενη από μεγάλη δυσκαμψία. Ο ώμος δεν απάγεται και δεν κάνει στροφή. «παγωμένος ώμος» (Αποκατάσταση) Χαρακτηρίζεται από σταδιακή βελτίωση της κίνησης και μείωση του πόνου. «απόψυξη του ώμου»Η χρονική διάρκεια και των τριών σταδίων μπορεί να κυμανθεί από 4 με 20 μήνες.


Μη γνωστά Στοιχεία για το ορθοπεδικοσ




Συγκεκριμένα, ορισμένοι ασθενείς συνεχίζουν να έχουν έντονο πόνο ακόμη και όταν ο ώμος γίνεται Κάντε κλικ ΕΔΩ ιδιαίτερα δύσκαμπτος.Η διάγνωση του παγωμένου ώμου είναι δύσκολη και συχνά η πάθηση υποδιαγιγνώσκεται (χάνεται) από τον Ορθοπαιδικό ο οποίος έχει την τάση να συνδέει τον πόνο του ώμου με την παθολογία του τενόντιου στροφικού πετάλου του ώμου.


Στη συνέχεια, ακολουθεί μείωση του εύρους κίνησης, ενώ μερικές φορές συστήνεται χειρουργική επέμβαση για τενοντίτιδα ή ρήξη του στροφικού πετάλου επιδεινώνοντας την υπάρχουσα συμπτωματολογία. Ο ασθενής, όπως προαναφέρθηκε, παρουσιάζει μια επώδυνη μείωση του εύρους κίνησης της άρθρωσης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι καλό να ληφθεί μια ακτινογραφία για να επιβεβαιωθεί ότι ο πόνος και η απώλεια της κίνησης δεν οφείλεται σε αρθριτικές αλλοιώσεις.


Εάν ο ασθενής περιγράφει σταδιακή απώλεια της κίνησης χωρίς τραύμα, ο Ορθοπαιδικός οφείλει να υποψιαστεί τη πιθανότητα του παγωμένου εδώ ώμου. Ο ακτινολογικός έλεγχος θα αποκλείσει την οστεοαρθρίτιδα, ωστόσο αυτό είναι ένα πιθανό αίτιο εάν ο ασθενής σημειώνει μόνο μια σύντομη περίοδο δυσκαμψίας. Ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει απώλεια κίνησης μετά από χειρουργική επέμβαση στον ώμο.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *